Roczny koszt standardowego abonamentu na telewizję kolorową od 1 kwietnia 2026 r. będzie wynosić (180 funtów obecnie 174,50 funtów).

W przeszłości każdy kto miał telewizor musiał płacić abonament. Od 2016 r. się to zmieniło i są pewne wyjątki, omówione poniżej.

Abonament musi płacić prawie każdy kto ogląda telewizję na żywo lub korzysta z usługi BBC iPlayer. Dotyczy to wszystkich urządzeń takich jak: telewizor, tablet, komputer, laptop, telefon, konsola do gier itp. Dotyczy to również oglądania nagrań, które były nagrane z telewizji "na żywo", nawet jeśli są oglądane później.

Osoby, które oglądają treści po ich emisji w telewizji na "żywo" za pomocą serwisów streamingowych takich jak ITVX, My5, Netflix, Amazon Prime itp. (oprócz BBC iPlayer) nie musisz płacić abonamentu.

Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Jeśli masz telewizor ale go nie oglądasz

Jeśli posiadasz odbiornik telewizyjny ale w ogóle z niego nie korzystasz nie musisz płacić abonamentu.

Jeśli jesteś studentem i studiujesz w innym mieście nie musisz płacić abonamentu jeśli Twoi rodzice opłacają abonament w Twoim zwyczajowym miejscu zamieszkania, ale tylko wtedy kiedy oglądasz telewizję na urządzeniu niepodłączonym do anteny i niepodłączonym do prądu. Czyli jeśli oglądasz TV na telefonie to jest OK, ale jeśli ten telefon jest podłączony do ładowarki to już nie jest OK.

Osoby wynajmujące całe mieszkanie lub dom muszą opłacać swój własny abonament TV.

Dotyczy to również osób, które wynajmują osobne pomieszczenie, które posiada kuchnię i łazienkę.

Jeśli wynajmujesz tylko 1 pokój w domu też musisz mieć abonament telewizyjny ale wtedy można się dogadać z innymi osobami wynajmującymi i podzielić koszt na pokoje. Często tego typu zakwaterowanie ma abonament telewizyjny opłacany przez właściciela nieruchomości.

Jeśli jednak wynajmujesz pokój a właściciel mieszka razem z Tobą i macie jakieś powiązanie: np. opiekunka do dzieci, członek rodziny itp.) to możesz korzystać z abonamentu właściciela.

Osoby które ukończyły 75 rok życia i 

 pobierają Pension Credit nie muszą płacić abonamentu. Jeśli nie pobierają Pension Credit muszą opłacać abonament.

Jeśli jesteś osobą niewidomą lub słabowidzącą

Na podstawie zaświadczenia od okulisty lub lokalnej gminy osoby niewidome lub słabowidzące mogą uzyskać 50% zniżki na abonament.

Jeśli oglądasz tylko polską telewizję

Jeśli oglądasz telewizję "na żywo" na kanale który nie jest nadawany na terenie UK, czyli po prostu jeśli oglądasz polską telewizję, to również musisz płacić brytyjski abonament TV. Dotyczy to wszystkich kanałów we wszystkich językach.

A co jeśli już płacę za telewizję kablową lub satelitarną?

Nawet jeśli opłacasz abonament np. za Sky lub Virgin i tak musisz zapłacić abonament telewizyjny.

Czy można słuchać radia bez abonamentu?

TAK. Słuchanie radia nie wymaga opłacania abonamentu, chyba że słuchasz radia przy użyciu odbiornika telewizyjnego. Wtedy i tak musisz płacić.

Czy mogę zrezygnować z płacenia abonamentu?

Tak. Jeśli uważasz, że nie oglądasz telewizji w sposób, który wymaga opłacania abonamentu możesz z niego zrezygnować.

 żeby poinformować o rezygnacji, jeśli mamy na to powód.

Można również po prostu przestać opłacać abonament, ale wtedy zaczniesz dostawać listy z wezwaniami lub nawet możemy spodziewać się wizyty inspektora.

Czy inspektor może wejść do naszego domu bez naszej zgody?

NIE. Inspektor sprawdzający czy oglądamy telewizję nie może wejść do naszego domu bez naszej zgody. Może jednak uzyskać nakaz sądowy i wtedy nie będziemy mogli go zatrzymać. Legenda mówi, że inspektorzy posiadają również sprzęt do monitorowania naszej aktywności telewizyjnej z zewnątrz lub przed dekoder.

Jeśli inspektor udowodni, że oglądasz telewizję bez ważnego abonamentu albo przyznasz się do tego, może czekać Cię kara. Trzeba będzie zapłacić abonament plus dodatkowo opłacić karę w wysokości nawet do 1 000 funtów.

Wiele osób pyta czy musi opłacać abonament TV. Sprawdź czy rzeczywiście musisz go opłacać.

Kto powinien płacić abonament TV? Sprawdź czy musisz go płacić.

Zagrożona jest produkcja dobrze znanych marek, takich jak Hula Hoops, McCoy’s, Pom-Bears czy Discos, które od lat należą do najczęściej kupowanych przekąsek, szczególnie do szkolnych lunchboxów.

Spór wybuchł po tym, jak pracownicy zarzucili firmie zwiększanie zakresu obowiązków bez podwyżek. Według związkowców role miały zostać rozszerzone jednostronnie, a obciążenie pracą znacząco wzrosło. Dodatkowe niezadowolenie wywołało ograniczenie przerw do jednej na zmianę.

W trakcie konfliktu pojawiły się również kwestie bezpieczeństwa. Pracownicy alarmują, że niektóre zmiany organizacyjne mogą stwarzać ryzyko, wskazując między innymi na pozostawianie działających urządzeń bez odpowiedniego nadzoru podczas przerw.

Związek zawodowy GMB zapowiedział spotkania z załogą w celu ustalenia konkretnych dat strajku. Jeśli protest dojdzie do skutku, linie produkcyjne mogą zostać wstrzymane, co przełoży się na ograniczone dostawy do sklepów.

Przedstawiciele związku podkreślają, że doświadczeni pracownicy są kluczowi dla utrzymania produkcji i zaopatrzenia supermarketów. Ich zdaniem firma powinna przedstawić poważną propozycję porozumienia, jeśli chce uniknąć pustych półek.

KP Snacks zapewnia jednak, że przygotowano plany awaryjne mające zminimalizować ewentualne zakłócenia. Firma deklaruje także gotowość do dalszych rozmów ze związkami i podkreśla, że zależy jej na wypracowaniu rozwiązania satysfakcjonującego obie strony.

Negocjacje trwają, a ich wynik zdecyduje o tym, czy Brytyjczycy odczują braki swoich ulubionych przekąsek.

Popularne w Wielkiej Brytanii przekąski mogą tymczasowo zniknąć z półek sklepowych. Wszystko przez narastający konflikt pracowniczy w fabryce KP Snacks w Billingham w hrabstwie Durham, gdzie zatrudnieni opowiedzieli się za strajkiem.



Czy z brytyjskich sklepów znikną popularne przekąski? Strajk w fabryce może wstrzymać produkcję

Na Downing Street doszło w ostatnich dniach do serii rezygnacji. Najpierw stanowisko stracił szef gabinetu premiera, a niedługo później odszedł także dyrektor ds. komunikacji. Dodatkowo Partia Pracy zawiesiła byłego bliskiego współpracownika Starmera, Matthew Doyle’a, w związku z jego kontaktami z radnym skazanym za przestępstwa seksualne wobec dzieci. W partii wszczęto wewnętrzne postępowanie.

Premier podkreśla, że nie zamierza rezygnować i chce poprowadzić Partię Pracy do kolejnych wyborów. Mimo wsparcia ze strony rządu komentatorzy oceniają jednak, że jego pozycja pozostaje słaba, a ostatnie wydarzenia poważnie nadwyrężyły autorytet lidera.

Dodatkowe napięcia wywołały doniesienia o możliwej rywalizacji wewnątrz gabinetu. Minister zdrowia Wes Streeting stanowczo zaprzeczył sugestiom, jakoby planował przejęcie przywództwa w partii, choć część sojuszników premiera uważa jego poparcie za zbyt powściągliwe.

Opozycja twierdzi natomiast, że Starmer utrzymuje się na stanowisku głównie dlatego, że potencjalni następcy próbują obecnie wzmocnić własną pozycję przed ewentualną walką o przywództwo. Krytycy mówią wręcz o premierze „sprawującym urząd, ale pozbawionym realnej władzy”.

Przed rządem kolejne testy. Już 26 lutego odbędą się wybory uzupełniające w okręgu Gorton and Denton w Greater Manchester, a w maju zaplanowano szerokie wybory lokalne w Anglii oraz głosowania w Szkocji i Walii. Słaby wynik Partii Pracy mógłby ponownie uruchomić dyskusję o zmianie lidera.

Dodatkowo najnowsze sondaże nie są korzystne dla ugrupowania rządzącego. Jedno z badań pokazuje, że Partia Pracy spadła na drugie miejsce, wyraźnie ustępując partii Reform UK.

Rząd próbuje jednocześnie skierować uwagę opinii publicznej na kwestie bezpieczeństwa. Minister obrony zapowiedział zwiększenie liczby brytyjskich żołnierzy stacjonujących w Norwegii z tysiąca do dwóch tysięcy w ciągu trzech lat oraz udział Wielkiej Brytanii w natowskiej misji Arctic Sentry. Decyzję uzasadniono rosnącym zagrożeniem ze strony Rosji.

Choć Starmer przetrwał najpoważniejszy kryzys swojego przywództwa dzięki poparciu gabinetu, obserwatorzy sceny politycznej podkreślają, że najbliższe miesiące mogą okazać się decydujące dla jego przyszłości na stanowisku premiera.

Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer mierzy się z jednym z najtrudniejszych momentów swojego urzędowania. Po kilku dniach politycznych zawirowań ma odpowiadać na pytania posłów podczas środowej sesji pytań do premiera w Izbie Gmin.



Polityczny kryzys wokół Starmera. Premier pod presją po serii skandali i rezygnacji

Taki system utrzymuje się obecnie nad północną Europą, przez co kolejne fronty nie mogą opuścić Wysp. W efekcie nad krajem zalegają intensywne opady, silny wiatr, a w wyżej położonych rejonach Szkocji pojawiły się również opady śniegu.

Meteorolodzy podkreślają, że w wielu miejscach zima sprawia wrażenie „zapętlonej”. Długotrwały deszcz doprowadził już do zalania co najmniej 300 domów w Anglii, a kolejne nieruchomości są zagrożone.

We wtorkowy wieczór w Anglii obowiązywało 97 ostrzeżeń powodziowych, natomiast w Szkocji wydano dwa takie alerty. Dodatkowo ogłoszono około 150 ostrzeżeń niższego stopnia w Anglii, siedem w Szkocji i jedno w Walii. Agencja Środowiska apeluje do mieszkańców o zachowanie szczególnej ostrożności.

Według prognoz niestabilna aura szybko się nie skończy. Synoptycy przewidują kolejne opady i okresy silniejszego deszczu w najbliższych dniach. Pod koniec tygodnia możliwe jest krótkie ochłodzenie i bardziej stabilna pogoda, jednak już pod koniec weekendu od zachodu mają nadejść następne fronty znad Atlantyku.

Skala zjawiska jest wyjątkowa. Aż 26 stacji meteorologicznych odnotowało najwyższe sumy opadów dla stycznia w swoich pomiarach. Irlandia Północna przeżyła najbardziej deszczowy styczeń od 149 lat.

Padły również rekordy dobowe. Plymouth zanotowało najbardziej mokry styczniowy dzień od 104 lat, Dorset od 74 lat, a Devon od 57 lat.

Luty także przynosi ponadprzeciętne opady. W Anglii spadło już 59 proc. miesięcznej normy, a na południu kraju aż 72 proc. Niektóre stacje, głównie w południowo-zachodniej części kraju, notują deszcz każdego dnia od początku roku.

W Szkocji sytuacja wygląda podobnie. Aberdeen odnotowało już 180 proc. typowych opadów lutowych, w Kincardineshire było to 152 proc., a w Angus 130 proc. Dla części wschodniej Szkocji nadal obowiązuje żółte ostrzeżenie pogodowe przed deszczem.

Służby informują, że do tej pory udało się ochronić około 16 tysięcy domów i firm dzięki wykorzystaniu pomp, tymczasowych zapór oraz udrażnianiu cieków wodnych. Jednocześnie przypominają, że wjeżdżanie samochodem w zalaną wodą drogę jest skrajnie niebezpieczne i może prowadzić do tragedii.

W wielu częściach Wielkiej Brytanii padły rekordy opadów, a synoptycy wskazują na rzadkie zjawisko atmosferyczne zwane „blokadą baryczną”. To układ wysokiego ciśnienia, który pozostaje niemal nieruchomy i zakłóca naturalne przemieszczanie się frontów pogodowych.

Rekordowe opady w Wielkiej Brytanii. Setki domów zalanych, a deszcz nie odpuszcza

Sprawa wzbudzała duże zainteresowanie opinii publicznej zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce, m.in. ze względu na długi okres, jaki upłynął od śmierci ofiary do odkrycia jej szczątków oraz postawienie wobec oskarżonej alternatywnego zarzutu manslaughter (spowodowania śmierci).

Ustalenia sądu
Ława przysięgłych uznała, że Anna P. działała z zamiarem, który w brytyjskim prawie wystarcza do przypisania odpowiedzialności za murder (zabójstwo). Odrzucono tym samym argumentację obrony, zgodnie z którą śmierć Izabeli Zabłockiej miała nastąpić w wyniku obrony własnej podczas gwałtownej kłótni.

W toku procesu prokuratura wskazywała, że po śmierci partnerki oskarżona rozczłonkowała ciało, a następnie ukryła je na terenie posesji w Derby, gdzie szczątki zostały odnalezione wiele lat później. Te okoliczności miały istotne znaczenie dla oceny wiarygodności wyjaśnień składanych przez Annę P..

Drugi zarzut: manslaughter (spowodowanie śmierci)

Już w trakcie postępowania sądowego wobec oskarżonej postawiono również drugi zarzut – manslaughter, czyli spowodowania śmierci bez zamiaru zabójstwa. W brytyjskim systemie prawnym taki zarzut bywa przedstawiany dodatkowo, na wypadek gdyby ława przysięgłych nie uznała, że spełnione zostały wszystkie przesłanki murder.

Ostatecznie jednak przysięgli uznali, że zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do zakwalifikowania czynu jako spowodowanie śmierci, a odpowiedzialność oskarżonej odpowiada surowszemu zarzutowi zabójstwa.

Znaczenie wyroku
Skazanie za murder w Anglii i Walii wiąże się z obowiązkową karą dożywotniego pozbawienia wolności, przy czym sąd określa minimalny okres, po którym skazana osoba może ubiegać się o warunkowe zwolnienie.

Sprawa ta zwraca również uwagę na różnice między prawem brytyjskim a polskim. W Wielkiej Brytanii pojęcie murder obejmuje szerszy zakres zachowań niż polskie „zabójstwo”, co było jednym z powodów, dla których w toku procesu rozważano również zarzut manslaughter. Polskie określenie "morderstwo' jest określenim potocznym i nie istnieje w polskim prawie.

Dla rodziny Izabeli Zabłockiej wyrok oznacza formalne zakończenie sprawy, która przez lata pozostawała niewyjaśniona. Śledztwo, wszczęte na nowo po odnalezieniu szczątków, doprowadziło do procesu i prawomocnego rozstrzygnięcia przed brytyjskim sądem.

We wtorek 10.02.2026 Anna P. została uznana winną zabójstwa Izabeli Zabłockiej przez ławę przysięgłych w Sądzie Koronnym w Derby.
Anna P. nie okazała żadnych emocji, gdy ława przysięgłych ogłosiła werdykt po siedmiu godzinach i sześciu minutach narady.
Dzisiaj, 11.02.2026, ma zostać ogłoszony wymiar kary.

Jest wyrok dla Anny P. - WINNA

Według IPPR dzieci stanowią około 23 procent z 1,35 miliona osób, które obecnie znajdują się na ścieżkach prowadzących do uzyskania statusu indefinite leave to remain. W zdecydowanej większości są to dzieci pozostające na utrzymaniu rodzin posiadających wizy pracownicze.

Proponowane zmiany nie obejmą Polaków posiadających settled status w ramach EU Settlement Scheme, ale mogą dotknąć tych, którzy przyjechali do Wielkiej Brytanii po Brexicie na wizach pracowniczych wraz z rodzinami.

Propozycje zmian pojawiły się w momencie, gdy minister spraw wewnętrznych Shabana Mahmood zapowiedziała zaostrzenie przepisów, podkreślając, że możliwość osiedlenia się w Wielkiej Brytanii jest przywilejem, a nie automatycznym prawem. Rząd planuje podwojenie standardowego okresu wymaganego do uzyskania stałego pobytu z pięciu do dziesięciu lat. W przypadku osób wykonujących prace niewymagające wykształcenia wyższego, w tym wielu pracowników sektora opieki, okres ten mógłby zostać wydłużony do 15 lat.

Plany te budzą jednak sprzeciw wewnątrz Partii Pracy. Około 40 posłów ugrupowania wyraziło obawy, że nowe regulacje mogłyby objąć osoby już mieszkające w kraju, które podejmowały decyzje życiowe w oparciu o dotychczasowe przepisy. Część parlamentarzystów określa takie działania jako niebrytyjskie i porównuje je do zmiany zasad w trakcie gry.

Stały pobyt, czyli indefinite leave to remain, daje prawo do legalnej pracy, nauki i zamieszkania w Wielkiej Brytanii, a także możliwość ubiegania się o wsparcie socjalne po spełnieniu określonych warunków. Zdaniem IPPR wprowadzenie zmian z mocą wsteczną oznaczałoby karanie rodzin, które działały zgodnie z obowiązującym w danym momencie prawem.

Autorzy raportu ostrzegają, że wydłużenie okresu niepewności pobytowej może mieć poważne konsekwencje dla dzieci. Brak stabilnego statusu utrudnia integrację, ogranicza dostęp do edukacji i zwiększa ryzyko ubóstwa. Dzieci dorastające bez pewności co do swojej przyszłości mogą mieć również problemy z podjęciem studiów wyższych, uzyskaniem finansowania edukacji czy znalezieniem stabilnej pracy w dorosłym życiu.

Dodatkowo rodziny o niskich dochodach, w tym gospodarstwa domowe pracowników opieki i innych osób wykonujących kluczowe zawody, mogą zostać pozbawione dostępu do niezbędnego wsparcia socjalnego, co jeszcze bardziej pogłębi problem ubóstwa dzieci.

IPPR apeluje do rządu o wprowadzenie jasnej klauzuli ochronnej, która zabezpieczy osoby już będące w trakcie procesu ubiegania się o stały pobyt przed działaniem nowych przepisów wstecz.

Tymczasem minister Mahmood, odpowiadając na krytykę ze strony części posłów, podkreśla, że Wielka Brytania powinna koncentrować się na przyciąganiu najbardziej utalentowanych i wykwalifikowanych pracowników, a zaostrzenie zasad uważa za uzasadnione z punktu widzenia interesu państwa.

Nawet 300 tysięcy dzieci mieszkających już w Wielkiej Brytanii może zostać zmuszonych do wieloletniego oczekiwania na prawo stałego pobytu. Z najnowszego raportu brytyjskiego think tanku Institute for Public Policy Research wynika, że planowane zmiany w polityce imigracyjnej Home Office mogą wydłużyć ten proces do 10, a w niektórych przypadkach nawet do 15 lat.

Nowe przepisy mogą wydłużyć drogę do stałego pobytu nawet 300 tys. dzieci w Wielkiej Brytanii

Świadczenie wypłacane jest przez Ministerstwo Pracy i Emerytur i można się o nie ubiegać niezależnie od samej emerytury państwowej. W praktyce oznacza to, że wielu seniorów może otrzymywać dodatkowe pieniądze co tydzień, jeśli spełniają określone warunki.

Attendance Allowance przysługuje osobom, które osiągnęły wiek emerytalny i potrzebują pomocy przy codziennych czynnościach z powodu problemów zdrowotnych. Najczęściej dotyczy to takich schorzeń jak demencja, choroba Parkinsona, poważne ograniczenia ruchowe czy choroby terminalne.

Obecnie obowiązują dwie stawki świadczenia. Ich wysokość zależy od tego, jak intensywnej opieki dana osoba potrzebuje. Wyższa stawka przysługuje tym, którzy wymagają pomocy zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy, a także osobom nieuleczalnie chorym. Od kwietnia wzrośnie ona do 114,60 funta tygodniowo, co w skali roku oznacza dodatkowe 218 funtów.

Niższa stawka, przeznaczona dla osób potrzebujących wsparcia tylko w dzień albo tylko w nocy, również zostanie podniesiona. Od kwietnia będzie wynosić 76,70 funta tygodniowo.

Jak podkreśla organizacja Age UK, zasiłek ten nie jest uzależniony od dochodów ani od wysokości oszczędności. Otrzymywane pieniądze są wolne od podatku i nie wpływają negatywnie na inne świadczenia. Co więcej, mogą pomóc w uzyskaniu dodatkowego wsparcia, takiego jak Pension Credit, Housing Benefit czy ulga w council tax.

Dla wielu starszych osób w Wielkiej Brytanii to realna pomoc w codziennym funkcjonowaniu i ważne uzupełnienie domowego budżetu.

Brytyjscy emeryci, którzy pobierają państwową emeryturę, mogą od kwietnia liczyć na wyższe wsparcie finansowe. Chodzi o zasiłek opiekuńczy Attendance Allowance, który ma pomóc w pokrywaniu kosztów związanych z chorobą lub niepełnosprawnością.


Brytyjscy seniorzy dostaną wyższy dodatek do emerytury. Zmiany od kwietnia

W oświadczeniu McSweeney przyznał, że to on doradzał premierowi w sprawie tej nominacji i wziął za nią pełną odpowiedzialność. Podkreślił, że w życiu publicznym odpowiedzialność należy ponosić wtedy, gdy ma to realne znaczenie, a w obecnej sytuacji jedynym honorowym rozwiązaniem było ustąpienie ze stanowiska.

Premier Keir Starmer podziękował McSweeneyowi za wieloletnią współpracę, przypominając jego kluczową rolę w odbudowie Partii Pracy po historycznej porażce wyborczej oraz w doprowadzeniu ugrupowania do zdecydowanego zwycięstwa w wyborach w 2024 roku. Jednocześnie poinformował o powołaniu Jill Cuthbertson i Vidhyi Alakeson na pełniące obowiązki szefowe gabinetu premiera. Obie pełniły wcześniej funkcje zastępczyń McSweeneya.

Dymisja nie zakończyła jednak politycznej burzy wokół premiera. Liderka Partii Konserwatywnej Kemi Badenoch stwierdziła, że Starmer również powinien wziąć odpowiedzialność za własne decyzje, a nie przerzucać winę na doradców. Podobne głosy pojawiły się ze strony Liberalnych Demokratów i Zielonych, którzy podkreślają, że ostateczna odpowiedzialność zawsze spoczywa na premierze.

Coraz ostrzejsza krytyka płynie także z samej Partii Pracy. Część posłów wezwała Starmera do rozważenia rezygnacji, wskazując na utrwaloną w partii kulturę frakcyjności oraz zbyt bliskie relacje z elitami politycznymi i biznesowymi. Posłowie z Liverpoolu i północnej Anglii mówią wprost, że odejście jednego doradcy nie rozwiązuje problemu i nie ochroni premiera przed dalszymi konsekwencjami.

Z drugiej strony, część parlamentarzystów Labour broni Starmera, apelując o jedność i ostrzegając przed destabilizacją rządu w kluczowym momencie. Podkreślają oni, że kraj potrzebuje stabilnego przywództwa, a zmiana lidera pod presją kryzysu może przynieść więcej szkód niż pożytku.

Sprawa nominacji Petera Mandelsona oraz dymisji McSweeneya zdominowała brytyjską debatę polityczną i znacząco osłabiła pozycję premiera. Oczekuje się, że w najbliższych dniach Keir Starmer przedstawi w parlamencie lub publicznie dalsze kroki rządu w odpowiedzi na narastający kryzys zaufania.

Morgan McSweeney zrezygnował ze stanowiska szefa gabinetu premiera Wielkiej Brytanii. Decyzja zapadła po ujawnieniu, że to on rekomendował powołanie Petera Mandelsona na stanowisko brytyjskiego ambasadora w USA, mimo znanych wcześniej powiązań Mandelsona z Jeffreyem Epsteinem.

Szef gabinetu premiera podał się do dymisji. Narasta presja na Keira Starmera

Podstawowa kara wynosi 100 funtów i jest nakładana od razu po przekroczeniu terminu - nawet jeśli podatnik nie miał podatku do zapłaty lub uregulował go na czas. Jeśli deklaracja nie zostanie złożona przez kolejne trzy miesiące, dochodzi kara w wysokości 10 funtów dziennie, maksymalnie do 900 funtów.

Po pół roku urząd może naliczyć dodatkową sankcję wynoszącą 5 procent należnego podatku lub 300 funtów - w zależności od tego, która kwota jest wyższa. Taka sama kara grozi również po 12 miesiącach opóźnienia.

Osobne konsekwencje dotyczą nieterminowej zapłaty podatku. HMRC może doliczyć dodatkowe 5 procent niezapłaconej kwoty po 30 dniach, następnie po sześciu miesiącach i ponownie po roku. Do zaległości doliczane są także odsetki, przez co całkowity dług może szybko wzrosnąć.

Istnieją jednak sytuacje, w których można uniknąć kary. Podatnik ma prawo do odwołania, jeśli posiada tzw. „reasonable excuse”, czyli uzasadniony powód opóźnienia - na przykład poważną chorobę, nagłe zdarzenie losowe lub awarię techniczną niezależną od jego działań. HMRC rozpatruje takie przypadki indywidualnie.

Eksperci radzą jednak rozwagę. Charlene Young, specjalistka ds. finansów w platformie inwestycyjnej AJ Bell, podkreśla, że nawet przy składaniu odwołania warto zapłacić pierwszą karę. Pozwala to uniknąć naliczania odsetek od samej sankcji, jeśli wniosek zostanie odrzucony.

Osoby, które nie są w stanie jednorazowo uregulować należności, mogą skorzystać z planu ratalnego oferowanego przez HMRC. Najważniejsze -jak podkreślają doradcy - jest szybkie podjęcie kontaktu z urzędem. Ignorowanie korespondencji może jedynie pogorszyć sytuację finansową i doprowadzić do dalszego wzrostu zadłużenia.

Ponad milion mieszkańców Wielkiej Brytanii nie złożyło w terminie rocznego zeznania podatkowego Self Assessment - poinformował urząd HM Revenue & Customs (HMRC). Oznacza to natychmiastowe konsekwencje finansowe, ponieważ system kar działa automatycznie i nie wymaga wcześniejszego ostrzeżenia.

Milion podatników w Wielkiej Brytanii spóźniło się z rozliczeniem. HMRC nakłada automatyczne kary.

W aktach znalazły się e-maile potwierdzające jego kontakty z finansistą już po tym, jak Epstein został skazany za przestępstwa seksualne, a także fotografie przedstawiające byłego członka rodziny królewskiej w dwuznacznych sytuacjach z niezidentyfikowaną kobietą. Brytyjskie media podkreślają jednak, że same zdjęcia nie stanowią dowodu przestępstwa, a Andrzej konsekwentnie zaprzecza wszelkim oskarżeniom.

Materiały zostały opublikowane przez amerykański Departament Sprawiedliwości i obejmują ponad trzy miliony stron dokumentów, tysiące nagrań oraz setki tysięcy zdjęć. To największa jak dotąd transza akt dotyczących miliardera, który w 2019 roku został znaleziony martwy w nowojorskim areszcie. Jego śmierć uznano za samobójstwo.

W dokumentach znajdują się m.in. materiały śledcze, zapisy dotyczące pobytu w więzieniu oraz obszerna korespondencja z wpływowymi osobami ze świata polityki, biznesu i finansów. Część informacji została ocenzurowana w celu ochrony ofiar. Amerykańscy śledczy zaznaczyli jednocześnie, że w ujawnionych materiałach nie znaleziono podstaw do postawienia nowych zarzutów.

Polityczne reperkusje odczuwalne są także w Londynie. W aktach pojawia się bowiem Peter Mandelson - wpływowy polityk Partii Pracy i członek Izby Lordów. Dokumenty sugerują jego bliską relację z Epsteinem oraz wskazują na przelewy finansowe, których autentyczność Mandelson podważa. W obliczu narastającej presji ogłosił rezygnację z członkostwa w Partii Pracy, choć nadal zachowuje miejsce w Izbie Lordów. Premier Keir Starmer wezwał go dodatkowo do zrzeczenia się mandatu.

Jednym z najczęściej przywoływanych nazwisk w aktach jest także urzędujący prezydent USA Donald Trump. Media informują, że pojawia się on w dokumentach tysiące razy, jednak w wielu przypadkach są to jedynie wzmianki w artykułach prasowych lub cudzej korespondencji. Opublikowane doniesienia o rzekomych przestępstwach seksualnych nie zostały poparte dowodami, a Trump stanowczo zaprzecza jakimkolwiek związkom z nielegalną działalnością Epsteina i nigdy nie został formalnie oskarżony przez uznane ofiary.

Akta pokazują również skalę kontaktów finansisty z globalnymi elitami biznesu, w tym z przedstawicielami branży technologicznej. W części korespondencji pojawiają się sensacyjne twierdzenia dotyczące życia prywatnego znanych miliarderów, jednak ich reprezentanci zdecydowanie je odrzucają, określając jako nieprawdziwe.

W dokumentach nie zabrakło także polskich wątków. W korespondencji Epsteina pojawia się m.in. były tenisista Wojciech Fibak - według akt planowano spotkanie w Paryżu, które ostatecznie nie doszło do skutku. Fibak zapewnia, że nie utrzymywał relacji z finansistą. Materiały wspominają również o kontaktach miliardera z polską modelką oraz organizowanych dla niej podróżach.

Eksperci zwracają uwagę, że sama obecność w dokumentach nie oznacza winy. Publikacja akt ponownie pokazuje jednak, jak szerokie były wpływy Epsteina i jak blisko funkcjonował w otoczeniu światowych elit mimo wcześniejszych wyroków. Choć nowe oskarżenia wydają się mało prawdopodobne, ujawnione materiały już wywołały polityczne napięcia, które mogą jeszcze długo odbijać się echem także w brytyjskiej polityce.

Ujawnienie milionów dokumentów dotyczących Jeffreya Epsteina wywołało wstrząs na całym świecie, jednak w Wielkiej Brytanii szczególne emocje budzą materiały związane z księciem Andrzejem. 

UK

Zapisz mnie