W praktyce oznacza to, że wielu ludzi może mieć na koncie emerytalnym nawet do 29 000 funtów więcej, kiedy przyjdzie czas zakończyć pracę.

Brzmi dobrze, ale co to właściwie znaczy na co dzień?

Najprościej rzecz ujmując, celem zmian jest to, aby środki odkładane przez lata pracy były efektywnie inwestowane i realnie zwiększały swoją wartość. Dotychczasowy system był rozproszony i dla wielu osób mało przejrzysty. W praktyce oznaczało to, że wraz ze zmianą pracy pracownicy gromadzili kolejne, niewielkie fundusze emerytalne w różnych instytucjach.

Z czasem ich liczba rosła, a kontrola nad całością zgromadzonych środków stawała się coraz trudniejsza. W efekcie część osób traciła orientację w tym, gdzie dokładnie znajdują się ich oszczędności i jaka jest ich łączna wartość. Zdarzało się również, że niektóre środki pozostawały nieaktywne lub były pomijane, ponieważ właściciele po prostu o nich zapominali.

Teraz ma się to zmienić. Nowe przepisy pozwolą na automatyczne łączenie takich małych emerytur w jedną. Dzięki temu łatwiej będzie zobaczyć, ile faktycznie mamy odłożone i lepiej tym zarządzać.

Drugą ważną zmianą jest to, że fundusze emerytalne będą musiały udowodnić, że są warte swojej ceny. Jeśli wyniki są słabe, a opłaty wysokie, takie programy będą pod większą presją. W założeniu ma to zmusić firmy do lepszego inwestowania pieniędzy klientów i obniżania kosztów.

Rząd chce też, żeby powstawały większe fundusze, tzw. megafundusze. Dlaczego to ważne? Bo większe pieniądze to większe możliwości inwestowania - na przykład w infrastrukturę, mieszkania czy firmy w UK. A to z kolei może oznaczać lepsze zyski dla osób odkładających na emeryturę.

Minister ds. emerytur, Torsten Bell, jasno powiedział, że do tej pory system nie zawsze działał tak, jak powinien. Według niego nowe prawo ma sprawić, że każdy zaoszczędzony funt będzie miał większe znaczenie w przyszłości.

Warto też wiedzieć, skąd się bierze ta kwota 29 tysięcy funtów. To nie jest żadna dopłata ani jednorazowy bonus. Chodzi o to, że pieniądze mają być lepiej zarządzane - przy niższych opłatach i szerszych możliwościach inwestowania mogą po prostu wypracować większy wynik.

Dla osób odkładających przez lata oznacza to realną różnicę. Przy przeciętnych zarobkach takie zmiany mogą przełożyć się właśnie na dodatkowe kilkadziesiąt tysięcy funtów w funduszu emerytalnym na koniec pracy zawodowej.

Dobra wiadomość dla osób pracujących w Wielkiej Brytanii. Od 29 kwietnia 2026 roku zaczynają obowiązywać zmiany w systemie emerytalnym, które mają sprawić, że nasze oszczędności będą po prostu lepiej pracować. 

Wyższe emerytury w Wielkiej Brytanii. Nawet 29 tys. funtów więcej

Bezpośrednim kontekstem były incydenty, do których dochodziło w Londynie od końca marca 2026 roku. Seria rozpoczęła się pod koniec marca, gdy podpalono karetki należące do żydowskiej organizacji Hatzola w rejonie Golders Green.

W kolejnych tygodniach odnotowano następne zdarzenia o podobnym charakterze, w tym próby podpaleń obiektów związanych ze społecznością żydowską w północnym Londynie.

Kulminacją był atak na synagogę w rejonie Kenton, gdzie w weekend 19-20 kwietnia 2026 roku rzucono przez okno butelkę z łatwopalną substancją. 

W związku ze sprawą Metropolitan Police zatrzymała dwóch nastolatków. 17-letni chłopak przyznał się do podpalenia 22 kwietnia 2026 roku podczas przesłuchania.

Policja potwierdziła, że sprawy analizują również funkcjonariusze ds. zwalczania terroryzmu, jednak na tym etapie nie zostały one zakwalifikowane jako akty terrorystyczne.

Ostrzeżenia premiera wpisują się w wcześniejsze stanowisko służb. MI5(brytyjska służba bezpieczeństwa wewnętrznego) już w 2024 roku informowała, że Wielka Brytania mierzy się z rosnącą liczbą działań prowadzonych przez tzw. „hostile states”, w tym Rosję, Iran i Chiny. W wielu przypadkach działania te mają charakter pośredni – z wykorzystaniem osób trzecich działających na miejscu.

Według służb taki model działania pozwala państwom unikać bezpośredniej odpowiedzialności. Zlecenia trafiają do osób niezwiązanych formalnie z aparatem państwowym – często są to pojedyncze osoby lub środowiska przestępcze działające za wynagrodzenie. To znacząco utrudnia śledztwa i przypisanie odpowiedzialności na poziomie międzynarodowym.

Eksperci ds. bezpieczeństwa wskazują, że skala tego zjawiska w Europie rośnie. Podobne schematy były obserwowane w ostatnich latach przy próbach sabotażu, zastraszania czy działaniach wymierzonych w konkretne społeczności.

Rząd zapowiada, że będzie analizował możliwość zmian legislacyjnych, które pozwolą skuteczniej reagować na tego typu zagrożenia, szczególnie w sytuacjach, gdy formalne powiązania ze strukturami państwowymi są trudne do udowodnienia.

Premier Keir Starmer ostrzegł, że obce państwa mogą wykorzystywać pośredników do przeprowadzania ataków w Wielkiej Brytanii. Chodzi o sytuacje, w których działania realizują lokalne osoby lub grupy, co utrudnia bezpośrednie powiązanie sprawców z zagranicznymi ośrodkami.

Starmer zaniepokojony atakami w Wielkiej Brytanii z udziałem pośredników

Zamiast jednorazowego podniesienia wieku sprzedaży, rząd wprowadza mechanizm tzw. „przesuwającej się granicy”. Oznacza to, że osoby urodzone po określonej dacie, najczęściej wskazywany jest rok 2009, nigdy nie będą mogły legalnie kupić papierosów. Nie ma znaczenia, czy taka osoba będzie miała 18, 30 czy 50 lat – zakaz pozostanie.

W praktyce wygląda to tak, że osoby urodzone wcześniej zachowują obecne prawo do zakupu papierosów, natomiast młodsze roczniki nie uzyskają go nigdy. Granica będzie się przesuwać co roku i obejmować kolejne osoby. Może to prowadzić do sytuacji, w której dwie osoby w tym samym wieku będą traktowane inaczej w sklepie, ponieważ liczyć się będzie dokładny rok urodzenia, a nie tylko osiągnięcie pełnoletności.

Zmieni się również sposób kontroli przy sprzedaży. Sprzedawcy będą musieli sprawdzać nie tylko wiek, ale także datę urodzenia, aby ustalić, czy dana osoba w ogóle podlega prawu do zakupu. Samo palenie nie zostaje zakazane – przepisy dotyczą wyłącznie sprzedaży. Oznacza to, że obecni palacze nie tracą swoich praw, a papierosy nie znikną nagle z rynku.

Głównym powodem wprowadzenia zmian są kwestie zdrowotne. Palenie od lat pozostaje jedną z głównych przyczyn możliwych do uniknięcia chorób i przedwczesnych zgonów w Wielkiej Brytanii. Rząd chce przede wszystkim zapobiec temu, aby młode osoby zaczynały palić, zamiast później próbować je z tego nałogu wyciągać.

Nowe przepisy nie ograniczają się wyłącznie do tradycyjnych papierosów. Rząd planuje również rozszerzyć kontrolę nad rynkiem e-papierosów i innych produktów nikotynowych. W grę wchodzą zmiany dotyczące smaków, opakowań oraz zasad sprzedaży, szczególnie w kontekście ochrony młodszych użytkowników, dla których vaping często jest pierwszym kontaktem z nikotyną.

Rozważane są także dodatkowe ograniczenia dotyczące używania e-papierosów w niektórych miejscach publicznych, zwłaszcza tam, gdzie przebywają dzieci. Nie oznacza to jednak całkowitego zakazu w przestrzeni otwartej – szczegóły mają być doprecyzowane na późniejszym etapie.

Choć projekt jest przedstawiany jako przełomowy krok w ochronie zdrowia publicznego, pojawiają się również głosy krytyczne. Część przedstawicieli branży handlowej zwraca uwagę na możliwe trudności w egzekwowaniu przepisów oraz wpływ na małe sklepy. Pojawiają się też opinie, że same zakazy nie wystarczą bez odpowiedniej edukacji.

Zmiany będą wprowadzane stopniowo i ich efekt nie będzie natychmiastowy. Z czasem starsze pokolenia, które mogą legalnie kupować papierosy, będą naturalnie znikać z rynku, a młodsze w ogóle nie wejdą w system legalnego zakupu. W praktyce oznacza to powolne wygaszanie palenia w społeczeństwie, zamiast jednorazowego zakazu dla wszystkich.

Celem rządu jest stworzenie tzw. „pokolenia wolnego od dymu”. Jeśli przepisy zostaną w pełni wdrożone, Wielka Brytania stanie się jednym z pierwszych krajów, który realnie zacznie eliminować sprzedaż papierosów w kolejnych generacjach.

Wielka Brytania przygotowuje jedną z najbardziej radykalnych zmian w polityce zdrowotnej od lat. Nowe przepisy mają sprawić, że część społeczeństwa nigdy nie będzie mogła legalnie kupić papierosów. Kluczowym elementem reformy jest projekt Tobacco and Vapes Bill, który zakłada stopniowe wygaszanie sprzedaży wyrobów tytoniowych.

UK wprowadza przełomową ustawę. „Pokolenie wolne od dymu” nigdy nie będzie mogło kupić papierosów

Spotkanie odbywa się w momencie rosnącej presji społecznej i politycznej dotyczącej wpływu mediów społecznościowych na dzieci i młodzież. Rząd podkreśla, że nie chodzi już o to, czy regulacje zostaną wprowadzone, ale jak szybko i jak daleko będą sięgać.

Starmer jasno zaznaczył, że bezpieczeństwo najmłodszych użytkowników internetu musi stać się priorytetem dla firm technologicznych. W jego ocenie platformy cyfrowe mają ogromny wpływ na to, jak dzieci postrzegają siebie, relacje i otaczający świat – a wraz z tym wpływem idzie odpowiedzialność.

Rząd zakończył niedawno etap konsultacji społecznych, w trakcie których rodzice zwracali uwagę na realne zagrożenia: uzależniające mechanizmy aplikacji, niekontrolowany dostęp do treści czy brak skutecznych narzędzi ochrony. Odpowiedzi było już ponad 45 tysięcy, co pokazuje skalę problemu.

Choć część platform zaczęła wprowadzać zmiany – takie jak ograniczenie automatycznego odtwarzania treści dla dzieci, większa kontrola rodzicielska czy tzw. „godziny ciszy” – według rządu to wciąż za mało. Podczas spotkania firmy mają przedstawić konkretne działania i plany poprawy bezpieczeństwa.

Jednocześnie władze przygotowują się do szybkiego wdrożenia nowych przepisów. Jak zapowiada premier, proces legislacyjny może zostać przyspieszony do kilku miesięcy, jeśli okaże się to konieczne.

Trwające konsultacje pod hasłem „Dorastanie w świecie online” należą do najbardziej kompleksowych na świecie. Obejmują m.in. propozycje wprowadzenia minimalnego wieku korzystania z mediów społecznościowych, ograniczenia uzależniających funkcji aplikacji oraz dodatkowe zabezpieczenia dla chatbotów opartych na sztucznej inteligencji.

W konsultacjach uczestniczyło już blisko 6000 młodych osób oraz dziesiątki organizacji – od szkół po fundacje i grupy społeczne. Rząd zachęca kolejne osoby do udziału przed zakończeniem procesu 26 maja.

Dla władz w Londynie stawka jest jasna: stworzenie bezpieczniejszego środowiska cyfrowego dla dzieci. Jak podkreślił premier, brak działania dziś może mieć konsekwencje, których kolejne pokolenie nie wybaczy.

Premier Keir Starmer zwołał pilne spotkanie na Downing Street z przedstawicielami największych platform społecznościowych, wysyłając jasny sygnał: dalsze ignorowanie zagrożeń dla dzieci w internecie nie będzie tolerowane. Do rozmów zaproszono liderów firm takich jak Meta, Snap, Google (YouTube), TikTok oraz X.

Starmer wezwał szefów Meta, TikToka, YouTube i X na Downing Street. Twarde rozmowy o bezpieczeństwie dzieci w sieci

Występując w Izbie Gmin, Starmer jasno zaznaczył, że Wielka Brytania nie zamierza angażować się militarnie. Jak podkreślił, mimo rosnącej presji ze strony sojuszników, rząd nie zmieni kursu i nie da się wciągnąć w działania zbrojne, które nie dotyczą bezpośrednio brytyjskich interesów.

Słowa te padły w odpowiedzi na krytyczne wypowiedzi Trumpa, który w rozmowie ze Sky News zarzucił Wielkiej Brytanii brak wsparcia w kluczowym momencie. Amerykański prezydent stwierdził, że gdy USA potrzebowały pomocy, Londyn „nie był obecny”, a relacje między państwami określił jako pogorszone w porównaniu do wcześniejszych lat. Zasugerował również, że zawarte wcześniej porozumienie handlowe może zostać w przyszłości zmienione.

Napięcia między przywódcami narastają od początku konfliktu, który wybuchł pod koniec lutego w wyniku działań USA i Izraela przeciwko Iranowi. Starmer od początku odmawiał zgody na bezpośredni udział Wielkiej Brytanii w operacjach ofensywnych, co spotkało się z ostrą krytyką ze strony Waszyngtonu. Trump posunął się nawet do porównań, twierdząc, że brytyjski premier nie dorównuje historycznym liderom pokroju Winstona Churchilla.

Mimo tego oficjalne stanowisko brytyjskiego rządu pozostaje niezmienne. Rzecznik Downing Street zaznaczył, że relacje między Londynem a Waszyngtonem pozostają bliskie i obejmują znacznie szerszy zakres niż pojedyncze spory polityczne. Współpraca dotyczy m.in. handlu, bezpieczeństwa czy dyplomacji.

Do krytyki działań USA dołączyła również minister finansów Rachel Reeves, która otwarcie wyraziła frustrację wobec decyzji o rozpoczęciu konfliktu bez jasno określonego planu jego zakończenia. Podkreśliła, że Wielka Brytania nie była inicjatorem wojny i nie popierała jej wybuchu.

Konsekwencje konfliktu mogą być jednak dla brytyjskiej gospodarki wyjątkowo dotkliwe. Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) prognozuje, że spośród krajów rozwiniętych to właśnie Wielka Brytania najbardziej odczuje skutki wojny. W najnowszym raporcie obniżono prognozę wzrostu gospodarczego na ten rok do 0,8%, podczas gdy jeszcze na początku roku zakładano 1,3%.

Eksperci wskazują, że jednym z głównych powodów jest silna zależność kraju od importu energii, co czyni gospodarkę szczególnie wrażliwą na wzrost cen surowców wywołany napięciami na Bliskim Wschodzie.

Mimo ostrych słów pod adresem brytyjskiego rządu, Trump zaznaczył, że jego relacje z królem Karol III pozostają dobre i nie będą miały wpływu na planowaną wizytę państwową. Podkreślił, że ceni osobiste kontakty z monarchą i z niecierpliwością oczekuje spotkania.

Obecna sytuacja pokazuje, że choć relacje między Londynem a Waszyngtonem pozostają formalnie bliskie, to różnice w podejściu do polityki zagranicznej mogą w najbliższym czasie prowadzić do dalszych napięć.

Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer stanowczo odrzucił naciski ze strony prezydenta USA Donald Trump dotyczące zaangażowania Londynu w konflikt z Iranem. Szef brytyjskiego rządu podkreślił, że udział w tej wojnie nie leży w interesie kraju i jego stanowisko w tej sprawie pozostaje niezmienne.

Mimo nacisków Trumpa Starmer odmawia udziału w wojnie z Iranem. Wielka Brytania i tak może najmocniej odczuć skutki konfliktu 

Zgodnie z zapowiedziami, ze szkolnych stołówek mają zniknąć m.in. dania typu fast food, głęboko smażone potrawy oraz przekąski o wysokiej zawartości cukru. Celem reformy jest poprawa zdrowia dzieci i walka z rosnącym problemem otyłości wśród najmłodszych.

Zmiany wpisują się w szerszą strategię zdrowotną rządu, która zakłada promowanie zdrowszych nawyków żywieniowych już od najmłodszych lat. Władze podkreślają, że szkoły odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu codziennych wyborów żywieniowych dzieci.

Warto dodać, że część uczniów – przede wszystkim z rodzin o niższych dochodach – już dziś korzysta z darmowych posiłków szkolnych (tzw. free school meals). 

Od września 2026 roku dostęp do nich ma zostać rozszerzony na wszystkie dzieci z rodzin korzystających z Universal Credit

, co w praktyce oznacza wsparcie dla setek tysięcy dodatkowych uczniów. W kontekście rosnących kosztów życia może to być istotne odciążenie dla wielu gospodarstw domowych.

Jednocześnie zmiany zwracają uwagę na pewną szerszą kwestię. Od lat podkreśla się, że zdrowe odżywianie jest kluczowe, a wiele szkół deklarowało już stosowanie tych zasad, wprowadzając również ograniczenia dotyczące niezdrowych produktów w lunchboxach. Nowe regulacje mogą więc rodzić pytanie, na ile dotychczasowe standardy rzeczywiście odpowiadały tym założeniom. 

Plan spotyka się jednak z mieszanymi reakcjami. Zwolennicy wskazują, że to krok w dobrą stronę i realna inwestycja w zdrowie społeczeństwa. Krytycy zwracają natomiast uwagę na koszty wprowadzenia zmian oraz potencjalne trudności organizacyjne dla szkół.

Reforma pojawia się w czasie, gdy rosną koszty życia w Wielkiej Brytanii, co dodatkowo komplikuje sytuację wielu rodzin. Dla części z nich szkolne posiłki pozostają jednym z najważniejszych elementów codziennej diety dzieci.

Rząd Keir Starmer zapowiada zmiany w szkolnym żywieniu, które mogą znacząco wpłynąć na codzienną dietę milionów dzieci w Wielkiej Brytanii. Nowe regulacje mają ograniczyć dostęp do wysoko przetworzonej żywności, w tym produktów smażonych i o wysokiej zawartości cukru.

Jeszcze zdrowiej na talerzu niż było do tej pory? Szkoły w UK zmieniają podejście do posiłków

Nie jest to już dyskusja o tym, czy wyjście z UE było słuszne. Coraz częściej chodzi o to, jak funkcjonować poza Unią, nie tracąc jednocześnie dostępu do jej rynku i standardów. I właśnie dlatego obecna propozycja rządu budzi tak silne emocje – bo dla jednych jest pragmatycznym krokiem naprzód, a dla innych początkiem drogi prowadzącej z powrotem w stronę Europy.

Rząd rozważa wprowadzenie przepisów, które umożliwią dostosowywanie brytyjskiego prawa do wybranych zasad jednolitego rynku European Union – szczególnie w obszarach takich jak żywność i handel. Celem ma być ograniczenie biurokracji po Brexit i ułatwienie działalności firmom eksportującym do Europy.

Premier podkreśla, że kluczowe decyzje nadal będą należały do parlamentu. W dzisiejszych wypowiedziach zaznaczył wyraźnie, że każda ustawa musi zostać przegłosowana przez Westminster, a proponowane zmiany mają przede wszystkim „ułatwić handel i obniżyć koszty dla biznesu”. Jednocześnie dodał, że w obecnych realiach geopolitycznych „silniejsze relacje z Europą leżą w interesie Wielkiej Brytanii”.

Jednak nowe informacje z dzisiejszego poranka pokazują, że spór polityczny jest bardzo ostry.

Liderka Partii Konserwatywnej Kemi Badenoch określiła plan jako „najgorsze z obu światów”. Jej zdaniem Wielka Brytania znalazłaby się w sytuacji, w której przyjmuje unijne regulacje, ale nie ma wpływu na ich kształt. Podkreśliła również, że taki model ograniczałby możliwość prowadzenia niezależnej polityki gospodarczej, np. w zakresie podatków czy energii.

Równie krytyczny jest lider Reform UK, Nigel Farage, który stwierdził, że powrót do regulacyjnego zbliżenia z UE podważa sens decyzji Brytyjczyków sprzed lat. W jego ocenie jednym z głównych powodów wyjścia z Unii była właśnie chęć uniezależnienia się od europejskich regulacji.

Równolegle pojawiają się głosy, że proponowane rozwiązanie to próba znalezienia kompromisu między pełną niezależnością a realiami gospodarczymi. Rząd nie mówi o powrocie do jednolitego rynku, lecz o selektywnym dostosowaniu tam, gdzie przynosi to wymierne korzyści.

Dzisiejsze wypowiedzi pokazują również ważny szczegół: choć ustawa ma być głosowana w parlamencie, to może zawierać mechanizmy pozwalające na późniejsze wprowadzanie zmian szybciej – poprzez tzw. legislację wtórną. To właśnie ten element budzi największe kontrowersje i obawy o ograniczenie kontroli parlamentarnej.

Debata toczy się w szczególnym momencie. Mija dekada od referendum brexitowego i sześć lat od wyjścia Wielkiej Brytanii z European Union, a kraj mierzy się jednocześnie z rosnącymi kosztami życia, napięciami międzynarodowymi i presją gospodarczą. W takim kontekście pytanie o relacje z Europą wraca w nowej formie.

Plany rządu Keira Starmera dotyczące zbliżenia Wielkiej Brytanii do regulacji unijnych wywołały w poniedziałek (13 kwietnia 2026) gorącą debatę polityczną. Kolejne doniesienia i wypowiedzi polityków pokazują, że temat szybko nabiera dynamiki.

Ominąć Brexit? Wielka Brytania szuka nowej drogi w stronę Europy.

Do incydentu doszło 12 marca i – jak wynika z ustaleń Treasury Committee – potencjalnie mógł on dotknąć nawet setki tysięcy klientów. Parlamentarny komitet podał, że aż 447 tysięcy osób mogło mieć styczność z błędem, a ponad 114 tysięcy użytkowników faktycznie uzyskało dostęp do nie swoich danych.

Według relacji cytowanych przez The Guardian, widoczne były m.in. informacje o transakcjach, płatnościach rachunków, zakupach, a w niektórych przypadkach także dane wrażliwe, takie jak numer National Insurance czy szczegóły zatrudnienia.

Problem był związany z aktualizacją aplikacji mobilnej banku. Lloyds Banking Group potwierdził incydent, przeprosił klientów i rozpoczął analizę sytuacji.

Choć usterka została szybko usunięta, sprawą zainteresowały się organy nadzorcze, w tym brytyjski regulator ochrony danych.

Bank zdecydował się na wypłatę tzw. „goodwill payments”, czyli dobrowolnych rekompensat dla osób dotkniętych problemem. Jak podaje MoneySavingExpert:

odszkodowania otrzymało około 3,625 klientów,

łączna kwota wypłat przekroczyła £139,000,

średnia rekompensata wynosi około £40.

Proces kontaktowania się z klientami nadal trwa.

Na ten moment – według informacji przekazywanych przez Reuters oraz The Guardian – nie ma dowodów na to, że incydent doprowadził do bezpośrednich strat finansowych klientów. Jednak eksperci podkreślają, że samo ujawnienie danych stanowi poważne naruszenie prywatności.

Specjaliści cytowani przez MoneySavingExpert zalecają:

kontakt z bankiem w przypadku nieprawidłowości,

monitorowanie swojej zdolności kredytowej,

ewentualne zgłoszenie sprawy do instytucji takich jak Financial Ombudsman Service.

Sprawa pokazuje, jak poważne konsekwencje mogą mieć błędy technologiczne w bankowości cyfrowej. Choć skala rekompensat nie jest wysoka, sam incydent może mieć długofalowy wpływ na standardy ochrony danych w brytyjskim sektorze finansowym.

W marcu doszło w Wielkiej Brytanii do poważnej usterki technicznej w systemach bankowych jednej z największych grup finansowych w kraju. Klienci Lloyds Banking Group – w tym użytkownicy Halifax oraz Bank of Scotland – przez krótki czas mogli zobaczyć na swoich kontach szczegóły transakcji należących do innych osób. O sprawie poinformowały m.in. Reuters oraz The Guardian.

Wypłacane są rekompensaty dla klientów Lloyds Banking Group, Halifax i Bank of Scotland po wycieku danych, o którym pisaliśmy 12 marca

Unia Europejska uruchamia system EES (Entry/Exit System), który zmienia sposób przekraczania granic przez obywateli krajów spoza UE – w tym osoby podróżujące z Wielkiej Brytanii. To nie jest kolejna formalność typu ETA czy planowany ETIAS. To realna zmiana, którą podróżni odczują bezpośrednio na granicy. 

EES rozpoczął działalność 12 października 2025 r. i był po kolei wdrażany w 29 krajach europejskich. W tym czasie w systemie zarejestowało sie  ponad 45 milionów podróżnych. Od 10 kwietnia 2026 r. EES będzie w pełni operacyjny, czyli zastąpi stemplowanie paszportów. Rejestrowane będą również zdjęcia twarzy, odciski palców i dane osobowe z dokumentu podróży podróżnych.

Czym jest EES i co dokładnie się zmienia

EES to cyfrowy system rejestracji wjazdów i wyjazdów do strefy Schengen, który zastępuje tradycyjne pieczątki w paszporcie.

W praktyce oznacza to, że przy pierwszym wjeździe do UE podróżny:

odda odciski palców (dla osób powyżej 12. roku życia)

Dane zostaną zapisane i wykorzystane przy kolejnych podróżach.

System obejmuje około 29 krajów strefy Schengen i pozwala automatycznie kontrolować czas pobytu – w tym limit 90 dni w ciągu 180 dni.

Nowe przepisy obejmują wszystkich podróżnych spoza UE, w tym:

osoby podróżujące na brytyjskich dokumentach

osób posiadających prawo pobytu w krajach UE

Co się zmieni na granicy – praktycznie

Największa zmiana dotyczy samej kontroli granicznej.

Zamiast szybkiego sprawdzenia paszportu pojawią się kioski i systemy biometryczne. Pierwsze przekroczenie granicy zajmie więcej czasu, ponieważ wymaga pełnej rejestracji danych.

System będzie automatycznie liczył dni pobytu, co oznacza koniec błędów i nieścisłości w kontrolowaniu limitu 90 dni.

Choć system był przygotowywany od dłuższego czasu, jego wdrożenie budzi obawy.

problemami w miejscach o dużym ruchu, takich jak Dover czy Eurotunel

Największe utrudnienia mogą pojawić się w pierwszych miesiącach działania systemu.

Wokół nowych przepisów pojawia się dużo zamieszania, dlatego warto rozróżnić trzy systemy:

ETA – dotyczy wjazdu do Wielkiej Brytanii

EES – fizyczna kontrola graniczna w UE (wdrażana od 2026 roku)

ETIAS – planowana autoryzacja przed podróżą do UE

EES działa na granicy, ETIAS będzie wymagany jeszcze przed podróżą.

Dla większości Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii zmiany będą ograniczone, ponieważ jako obywatele Unii Europejskiej nie podlegają systemowi EES i nadal korzystają z dotychczasowych zasad przekraczania granic.

Zmiana będzie jednak odczuwalna dla osób podróżujących na brytyjskim paszporcie lub nieposiadających obywatelstwa UE. W ich przypadku podróże do strefy Schengen staną się bardziej sformalizowane, odprawa może trwać dłużej – szczególnie przy pierwszym wjeździe – a każdy wjazd i wyjazd będzie automatycznie rejestrowany w systemie. Oznacza to również pełną, cyfrową kontrolę limitu 90 dni pobytu.

Wdrażanie EES to kolejny etap zmian w podróżowaniu po Brexicie.

Granice nie znikają – zmienia się sposób ich kontroli. Zamiast pieczątek pojawia się cyfrowy system, który dokładnie rejestruje każdy wjazd i wyjazd.

Dla podróżnych oznacza to więcej formalności, większą kontrolę i potencjalnie dłuższy czas odprawy – szczególnie na początku działania systemu.

10 kwietnia 2026 roku wszystkie państwa Unii Europejskiej zaczną używać systemu EES, a tym samym zakończy się proces stopniowego wdrażania jednej z największych zmian w podróżowaniu między Wielką Brytanią a Europą od czasu Brexitu. Unia Europejska uruchamia system EES (Entry/Exit System), który zmienia sposób przekraczania granic przez obywateli krajów spoza UE – w tym osoby podróżujące z Wielkiej Brytanii, jak również Polacy podróżujący do Unii Europejskiej na brytyjskim paszporcie.

Kolejna zmiana dla podróżujących z UK. Od 10 kwietnia wchodzi system EES i zmienia zasady wjazdu do Europy

To nie tylko ciekawostka statystyczna. To również zmiana pokoleniowa. Spośród około 740 000 Polaków mieszkających dziś w Wielkiej Brytanii coraz większa część gromadzi realne oszczędności — i zaczyna szukać sposobu, żeby te pieniądze efektywnie pracowały.

Rozwiązanie, po które najczęściej sięgają, to nieruchomości. Dane agencji Hamptons z 2025 roku wskazują, że Polacy zajmują 3. miejsce wśród zagranicznych inwestorów na brytyjskim rynku buy-to-let — drugi rok z rzędu. Wyprzedzają nas tylko Hindusi i Nigeryjczycy. Zostały za nami takie nacje jak Włosi, Chińczycy czy Turcy.

Ten trend nie wziął się znikąd. Polacy w UK przez wiele lat ciężko pracowali, budowali kapitał — i teraz coraz śmielej pytają: gdzie ten kapitał ulokować, żeby rosnął szybciej niż inflacja? Polska? Wielka Brytania? Może Hiszpania albo Dubaj?

Zapytaliśmy o to Piotra Kubalke — CEO J. Dauman Finance, inwestora z ponad 25-letnim doświadczeniem w Wielkiej Brytanii, który osobiście inwestuje na rynkach polskim, hiszpańskim, portugałskim i brytyjskim. Jego odpowiedź była zaskakująca — nie dlatego, że wskazywała jakiś egzotyczny rynek, ale dlatego, że całkowicie zmieniała sposób myślenia o tym pytaniu.

„Można bardzo precyzyjnie odpowiedzieć na pytanie, gdzie inwestować — ale dopiero wtedy, kiedy wiemy, czego szukamy i jak ta inwestycja ma działać.”

To zdanie zmienia perspektywę całej dyskusji. Większość osób zaczyna od pytania „gdzie”, gdy tymczasem powinni zaczynać od pytania „czego poszukuje” — jak ma działać moja inwestycja, czego od niej oczekuję, jaki model pasuje do mojej sytuacji.

Ktoś szukający stabilnego, pasywnego dochodu z wynajmu będzie podejmował zupełnie inne decyzje niż osoba, która chce się zajmować flipami lub deweloperka. Ktoś prowadzący firmę budowlaną inaczej spojrzy na Polskę niż ktoś, kto chce kupić nieruchomość i o niej „zapomnieć”.

Wybór kraju to nie punkt wyjścia. To konsekwencja strategii.

Wielka Brytania: kiedy liczby mówią same za siebie

Według Piotra Kubalki, jeśli bierzemy pod uwagę kryteria maksymalizujące zwrot z zainwestowanego kapitału , Wielka Brytania regularnie wysuwa się na prowadzenie w trzech kluczowych obszarach:

 — na północy Wielkiej Brytanii można znaleźć nieruchomości dające 7–8%, a czasem ponad 10% rocznie zwrotu z wynajmu. Takich zwrotów trudno szukać w innych krajach przy porównywalnym profilu ryzyka.

 — dostępne na rynku brytyjskim produkty typu interest only z oprocentowaniem na poziomie 4–4,5% rocznie pozwalają inwestować kapitałem banku, nie własnym. To fundament podejścia J. Dauman Finance: maksymalizacja zwrotu przy minimalnym zaangażowaniu własnych środków. Dla porównania — średnie oprocentowanie kredytu hipotecznego w Polsce wynosiło w 2024 roku ponad 7,8% — najwyższy poziom w Europie.

 — dojrzały rynek agentów i zarządców nieruchomości sprawia, że inwestor nie musi się angażować operacyjnie. Nieruchomość po prostu „pracuje”.

Dla porównania: inwestorzy zajmujący się projektami deweloperskimi w Polsce uzyskują niekiedy ok. 30% zysku z inwestycji — ale projekty takie trwają co najmniej dwa lata, co daje ok. 15% rocznie. Podobny współczynnik można uzyskać w Wielkiej Brytanii inwestując w nieruchomości typu buy to let — bez stresów, biegania po budowach i ryzyka budowlanego.

Przez wiele lat Dubaj był symbolem pewnych inwestycji. Dynamiczny wzrost, kapitał napływający z całego świata, infrastruktura klasy światowej. Wielu Polaków zainwestowało tam pieniądze, licząc na dalszą aprecjację. Dziś ten rynek jest „zamrożony” z powodów które jeszcze do niedawna trudne były do przewidzenia — i nikt nie wie, kiedy sytuacja wróci do normy.

„Dubaj do niedawna był świetną lokalizacją inwestycyjna . Natomiast to, który rynek urośnie najbardziej, jest trudne do przewidzenia. To jak typowanie konia na wyścigach — dla mnie wszystkie konie są jednakowo niepewne, jeśli opieram decyzję wyłącznie na spekulacji.”

To nie jest argument przeciwko Dubajowi jako takiemu. To argument przeciwko strategii opartej wyłącznie na wzroście wartości nieruchomości. Każdy rynek ma swoje czynniki ryzyka — także Polska (ryzyko geopolityczne) i Wielka Brytania (niestabilność fiskalna). To na czym można oprzeć się z o wiele większym zapasem bezpieczeństwa to przepływy gotówkowe które można wyliczyć zawczasu — dochód z wynajmu, koszty związane z utrzymaniem nieruchomości i koszty finansowania.

Jedno zdanie Piotra Kubalki podsumowuje całe podejście J. Dauman Finance do inwestowania:

„Na okazjach nie jesteśmy w stanie zbudować efektywnego systemu inwestycyjnego, który przez 20 lat będzie działał bez zakłóceń. Chodzi o strategie opierająca się na matematycznych wyliczeniach, która jest powtarzalna — bez względu na wszystko.”

Oznacza to iż decyzje inwestycyjne nie mogą opierać się na tym, że ktoś dostał działkę okazyjnie, albo że dany rynek „wszyscy polecają”. Muszą opierać się na wyliczalnych parametrach: stopie zwrotu z wynajmu, kosztach finansowania, strukturze podatkowej, wydajności portfela.

To różnica między „kupieniem nieruchomości” a „budową stabilności finansowej”.

MTD i podatki: rewolucja, która już trwa

Jest jeszcze jeden element, który inwestorzy w Wielkiej Brytanii muszą wziąć pod uwagę — i który bardzo często jest pomijany do momentu, gdy staje się problemem. Od 5 kwietnia 2026 roku zacznie obowiązywać tzw. Making Tax Digital (MTD).

Osoby, których łączne dochody — z wynajmu w UK, z nieruchomości za granicą, z self-employment — przekraczają 50 000 GBP rocznie, muszą prowadzić cyfrowy zapis transakcji w autoryzowanym oprogramowaniu.

Co kwartał należy składać deklarację do HMRC — plus roczne rozliczenie. Łącznie cztery dodatkowe sprawozdania rocznie.

Próg 50 000 GBP będzie stopniowo obniżany — w ciągu 2–3 lat system obejmie niemal wszystkich inwestorów.

Wiele firm księgowych nie podejmuje się obsługi klientów w systemie MTD — co oznacza, że inwestorzy będą musieli szukać wyspecjalizowanej obsługi.

Osobną kwestią są podatki od nieruchomości posiadanych poza Wielką Brytanią. Jeśli jako rezydent UK prywatnie wynajmujesz mieszkanie w Polsce — masz obowiązek wykazania tego dochodu również w Wielkiej Brytanii. Podatki zapłacone w Polsce są uwzględniane, ale różnica między stawkami (np. 19% PL vs. 40% UK) może oznaczać dopłatę. Odpowiednia struktura własnościowa — np. przez spółkę — może ten rachunek zmienić.

Jeśli czytasz ten artykuł i zadajesz sobie pytanie, od czego zacząć, jak porównać rynki, jak wyliczyć realny zwrot z inwestycji — to dokładnie te pytania będą omawiane na najbliższym bezpłatnym webinarze J. Dauman Finance.

Jak porównywać rynki według tych samych, mierzalnych kryteriów

Jakie parametry naprawdę decydują o opłacalności inwestycji

Jak działa metodyka inwestycyjna J. Dauman — od analizy do zakupu

Co oznacza MTD w praktyce i jak się do niego przygłować

Webinar ma otwartą formułę — uczestnicy zadają pytania z góry i na żywo, a Piotr Kubalka odpowiada publicznie. Pytania napływają dziesiątkami, czasem setkami — każde zadane przez uczestnika staje się wartością dla wszystkich słuchaczy.

Piotr Kubalka jest CEO J. Dauman Finance Ltd — firmy księgowej wchodzącej w skład J. Dauman Group, istniejącej od ponad 75 lat.

W Wielkiej Brytanii działa biznesowo od 26 lat. Osobiście inwestuje w nieruchomości w Polsce, Hiszpanii, Portugalii, Turcji i Wielkiej Brytanii — co oznacza, że porównania rynków, które prezentuje, są oparte na jego własnych, realnych doświadczeniach.

J. Dauman Finance nie jest klasyczną firmą księgową. To partner, który łączy wiedzę finansową, podatkową i inwestycyjną w jednym miejscu. Firma pracuje z inwestorami w Wielkiej Brytanii i na rynkach międzynarodowych — począwszy od osób, które dopiero zaczynają myśleć o pierwszej nieruchomości, po zaawansowanych inwestorów operujących portfelami wielu nieruchomości w kilku krajach jednocześnie.

Na bazie tysięcy przypadków inwestycyjnych powstała metodyka J. Dauman — ustrukturyzowany system decyzji, który eliminuje przypadkowość, opiera inwestowanie na danych i pozwala budować portfel w sposób powtarzalny i skalowalny. To nie jest „pomysł na inwestycję”. To sposób myślenia, który pozwala przejść od jednej nieruchomości do świadomie zarządzanego portfela.

Jeszcze dziesięć lat temu przeciętny Polak mieszkający w Wielkiej Brytanii zarabiał o 15% mniej niż przeciętny Brytyjczyk. Dziś — zgodnie z danymi opublikowanymi przez „The Economist” w 2024 roku — przeciętny imigrant z Polski zarabia tyle samo lub więcej niż jego brytyjski kolega.



UK

Zapisz mnie