Spacer London 2 Brighton 100 km najwspaniajszy i najcięższy spacer w moim życiu.
Wygrałam najcięższą walkę z samą sobą.
Nie było łatwo. Zaczynając od tego że na starcie popłakałam się z wrażenia. Zaliczając kryzys miedzy 67km a 69 km, kiedy była noc ja tylko z czołówką oświetlającą mi drogę. Kiedy było zimno ciemny las, zmęczenie i ból.
Ale nie poddałam się. Szlam krok za krokiem.
I udało się po 23:41:08 dotarłam do mety.
Organizacja fantastyczna. Cztery cieple posiłki na postojach po połowie trasy mozna było skorzystać z masaży. (aczkolwiek kolejka była spora) dostępne snacki woda i elektrolity. Droga oznakowana bardzo dokładnie. A na mecie medal i prosecco.
Można było biec, truchtac lub iść. Ja niestety nie nadaję się już na bieganie przez problemy z kolanami. Ale na spacery zawsze.
A dlaczego ? Dlaczego to zrobiłam?
Bo warto mieć marzenia. Marzenia do spelnienia nie tylko do marzenia. Bo jeśli potrafisz o czymś marzyć, potrafisz tego dokonać. Chociaż czasem może być pod górkę.
I wiem również, że moc nie jest w mięśniach tylko w głowie.
